Bedankspeech Sean Bogaers aan vrijwilligers

Larens Behoud-gemeenteraadslid en jongerenwerker  Sean William Bogaers (29)hield  vrijdagavond 7 september 2018 in het Larense Brinkhuis  op jaarlijkse vrijwilligersavond een monumentale blikopener./speech

vrijwilligersavond 2018
ode aan de vrijwilligerswerk (de Warrekam)

 


goedenavond dames en heren,

 


mijn naam is Sean Bogaers en er is aan mij gevraagd vanavond iets voor jullie te doen
en ja, net zoals voorgaande jaren doe ik dat - met liefde
alleen dit jaar niet in de vorm van theater, dans, rap en muziek,
maar vanavond met een gesproken tekst
gesproken vanuit een jeugdig perspectief, maar wel met een, voor mij, tijdloze
boodschap.
ik wil jullie meenemen op een reis,
En niet zomaar een reis,
Neeeee,
Ik neem jullie mee op een 5 dimensionale reis,
.. door de tijd, om precies te zijn,
en de bestemming is ..
hier… deze precieze plek,
…maar dan een paar jaar geleden
deze plek, waar mijn hart, voor laren is gaan branden
en de reden waarom mijn hart nog altijd een dansje doet als ik hier binnen kom lopen,
op deze manier kan ik met u delen wat ik hier geleerd heb
over de kracht van vrijwilligerswerk en wat vrijwilligerswerk voor mij betekent…

…als kleine jongen kwam ik vaak in de Warrekam
de plek waar ik met kunst in aanraking kwam
een plek van de gemeenschap
voor oud .. en jong
waar ik altijd kon binnenlopen.
waar ik me altijd welkom voelde
waar ik altijd voelde dat ik serieus werd genomen
omringd door mensen die iets voor elkaar wilde betekenen
mensen die de behoeftes van de ander voor hun eigen zetten.
mensen die werkten voor waar ze in geloven.
mensen die niet gedreven waren door financiële winst,
maar door sociale winst
maatschappelijke winst.
mensen die strijden voor elkaar
uit passie
uit liefde
uit vriendschap
altijd met een warme groet en liefdevolle lach
niet beoordelend op uiterlijk,
niet beoordelend op maatschappelijke status
of op medische termen
maar op gedrag
op inzet
op drive en motivatie
dit zorgde ervoor dat ik daar altijd mijzelf kon zijn
mijzelf kon uiten en mezelf mocht uiten
in de Warrekam kon ik zijn wie ik was
!zonder schaamte - en blokkades
maar altijd met respect voor de ander en de omgeving
vooruit kijkend
vooruit denkend
niet denkend in obstakels en belemmeringen
maar in kansen en mogelijkheden
inspelend op waar de huidige behoefte lag
niet politiek gedreven maar vanuit een sociale drang
een drang om een inclusieve maatschappij te creëren
een waar iedereen zichzelf mag zijn
iets waar geluk een duurzaam goed is.
een waar iedereen iets kan toevoegen vanuit zijn eigen talent

toen ik in de Warrekam kwam wist ik nog niet eens wat talent was, laat staan dat ik ook maar ergens een talent voor had.

op straat was ik vaak het vreemde eendje
het kroeskopje, wiens haar blijkbaar iedereen wide hebben
wiens kleur vaak zorgde voor opmerkingen, vragen, onbegrip
mijn kleur die zorgde dat ik in menig hokjes en sociale discussies terecht kwam
over zwarte piet, over mijn eigen land,
of ik mij meer Nederlander voelde of meer Antilliaan
over hoe het is om een neger te zijn
dat ik dan beter moest kunnen dansen, sporten en meer aanleg had moest hebben voor
muziek dan de andere kinderen om me heen.
dit zorgde bij mij voor veel vragen, en een groot gevoel van onzekerheid.
waarom kreeg ik al die labels op me geplakt?
was ik inderdaad zo anders?
wat maakte mij dan zo anders?
van jongs af aan leerde ik dat ik 2x zo hard moest werken als de kinderen uit mijn klas
omdat het mij vaak niet gegund zou worden
omdat mensen mij niet direct zouden begrijpen
was ik dan zo anders dat ik altijd mezelf moest bewijzen tegenover iedereen?
dit zorgde dat ik van jongs af aan altijd al bezig was met verschillen tussen mensen
maar ook dat ik zag dat veel van deze verschillen niet intern zijn maar juist extern
het was de buitenwereld die anders keek naar mij
die anders reageerde op mij dan op mijn beste vriendjes
het waren de winkeliers die bang waren dat ik hun winkels ging leegstelen
het waren de clubs die dachten dat ik met iedereen het gevecht zou aangaan
het waren de kinderen op school die mij omkroonden tot aap of neger
het waren de buurtbewoners die de politie belde omdat ze dachten dat ik hier niet
thuishoorde
overal waar ik kwam merkte ik tekens van onbegrip, angst en haat.
overal, behalve in de Warrekam.
in de Warrekam was ik gewoon Sean…
…onzeker en timide,
maar met creatieve ideeën
ideeën over hoe we het dorp konden verbeteren
zodat het overal kon voelen als de Warrekam
zodat het overal kon voelen als een thuis
en niet alleen voor mij, nee
maar juist voor mijn vrienden en andere kinderen die het zelfde mee maakten als ik, ieder
natuurlijk op z’n eigen manier
in de Warrekam leerde ik hoe ik mijn ideeën kon uitwerken tot concrete projecten.
waar veel jongeren om mij heen waren gemotiveerd om snel veel geld te verdienen
was ik gemotiveerd om een impact te maken in het dorp waar ik zoveel van hou
het dorp waar ik leerde over vriendschap en liefde
ik leerde in de Warrekam over het gevoel van eigenwaarde gepaard met het in de waarde
laten van de mensen om mij heen.
ik leerde om te werken voor anderen die het moeilijker hebben dan ik mensen met hun eigen struggles, labels en blokkades.
ik leerde dat er iets was dat veel belangrijker was dan rijk worden op de bank
namelijk rijk worden in het hart.
dit leerde ik door te kijken, luisten en observeren hoe de vaste krachten en vrijwilligers dit
hand in hand elke dag deden.
dag in en dag uit zag ik mensen van alle sociale lagen die labels naast zich neer leggen
en zich inzetten voor de ander
omdat ze daar in geloofden en geloven
omdat dit ze een doel gaf wat groter was dan hunzelf en hun eigen moeilijkheden.
elke keer als ze iets voor de ander konden betekenen, betekende dit ook iets voor hunzelf
namelijk een geluksgevoel en groei van eigen waarde.
Hoe fijn is het namelijk wel niet om echt iets voor een ander te kunnen betekenen
en dat hoeft niet te gaan over grote dingen.
nee, de momenten dat wij in de Warrekam aan het trainen waren voor onze dromen als
grote dansers uit het kleine dorpje
en dat we dan midden in de training ineens thee met koekjes kregen of limonade. of dat
ze iets later afsloten dan normaal omdat ze wisten dat wij hard bezig waren om te werken
aan onze dromen, te werken aan iets positiefs.
de momenten dat wij geblesseerd waren en we wat ijs gingen halen voor op onze bulten
waren het de vrijwilligers die dat zonder te denken deden met een lach en een goed
bedoeld advies over dat het gevaarlijk was om op je handen te staan. En dat ze wel
snapten waarom het break-dance heette.
dat waren allemaal momenten van geluk.
Deze momenten zijn voor mij cruciaal geweest in de ontwikkeling van mijn eigen
toekomst beeld.
Ik wilde iets doen voor anderen, waar ik voor anderen momenten van geluk kon creëren.
want zoals ze destijds zeiden, een beter millieu, begint bij jezelf. Ergo, als je wilt dat iets
beter wordt, moet je je handen vuil maken en zelf aan de slag gaan, waar nodig en waar
kan.
Als ik om me heen keek zag ik jongeren, vrienden, vriendinnen, school genootjes,
gelukkig op de oppervlakte, maar als je de tijd nam om echt met mensen te praten stuitte
je op een diepere laag.
Een laag die ik tegenwoordig nog te vaak tegenkom in mijn werk als jongerenwerker.
Een gevuld met onzekerheden en depressies, sommige met eet stoornissen anderen met
agressie problemen, ontevreden over het educatieve systeem, onzeker over hun rol in de
maatschappij vaak gekoppeld aan vroegtijdig en overmatig drank en drugs gebruik.
Veel vanuit verveling, eenzaamheid, ontevredenheid over t leven, doelloosheid en
pesterijen.
Veel symptomen die voorkomen konden worden met het vinden van een positieve sociale
omgeving en creatieve uitdaging. Ik zag zoveel potentie om me heen, die kon bloeien en
floreren mits het de juiste voedingsbodem en energie kreeg.
Hier kwam ik er achter wat ik wilde doen met mijn leven, mensen geluk laten ervaren, en
ook leren hoe je dat geluk vast kan houden en kan cultiveren via expressie, kunst,
creativiteit, positieve ontmoeting en beweging.
De problemen die het leven ons voorschotelt trotseren met een opgeheven hoofd en een
warm hart voor de ander, hoe koud die ander soms ook kan voelen, dat is een
dynamische kunst. Maar met elkaar kan het, samen kunnen wij een samenleving creëren
die ten dienste staat van het geluksgevoel van mensen. Een samenleving waar iedereen
zich thuis voelt ongeacht leeftijd, ras, geslacht, sexualiteit, kleur, godsdienst en taal.
Dat is de Sociale kunst van duurzaam geluk.

Hier in de Warrekam werd op jonge leeftijd de daadwerkelijke betekenis en grote kracht
van vrijwilligerswerk duidelijk voor mij.
Het was niet zoals sommige vrienden dat zagen, “dom om te werken zonder geld te
verdienen.”
want, “ja, wie doet er nu werk en verdient daar nou niks aan?”
nee vrijwilligerswerk betekende
vrije inzet, gedreven vanuit de vrije wil.
de vrije wil om iets voor de ander te kunnen betekenen
echt iets voor een ander te kunnen betekenen.
gedreven omdat het iets zeer belangrijks toevoegt aan het maatschappelijke netwerk in
een gemeenschap.
namelijk onbaatzuchtig werk, liefde en passie.
dit zijn lessen die ik elke dag bij me draag in mijn hart.
dit zijn ideeën die mij elke dag motiveren om net wat harder te werken.
Dus voor alle vrijwilligers hier, en iedereen die dit vrijwillige werk mogelijk maakt,
jullie vormen iets wat je niet in geld kan uitdrukken
jullie vormen het echte hart van laren
open, gul, toegankelijk en sociaal
dus
bedankt voor jullie harde werk!
bedankt voor jullie liefde!
bedankt voor jullie inspiratie
bedankt!
—————————




Ga terug

Publicatie datum: 10-9-2018

[Laren in beeld]

[Column]

Larens Behoud: Handen af van de Gooise hei

14 sept.- Larens Behoud heeft met afschuw kennis genomen van de in Hilversum gepresenteerde toekomstvisie waar de gemeente Hilversum aan heeft meegewerkt. Een weg over de hei van de A1 bij Bussum naar het Mediapark in Hilversum , al of niet met kabelba  Lees verder

[Kijk op Laren]

Blaricum en Laren liever in Utrecht

26 sept.-Blaricum en Laren willen liever bij Utrecht horen. Dat is de verrassende strekking van de motie die deze week in beide gemeenteraden wordt aangenomen. De colleges moeten de minister een brief schrijven om deze keuze duidelijk te maken.  Een s  Lees verder

[Het weer in Laren]

20,5°Cwo
16,5°Cdo
13°Cvr
11,5°Cza

[Opinie]

Vander Hoek D66 opeens democraat?

26 sept.- Zonder  te luisteren naar welke inwoner dan ook van Blaricum en Laren besloot Gedeputeerde Staten van Noord-Holland bij monde van Commissaris Johan Remkes en Gedeputeerde Jack van der Hoek tot een herindeling te komen van de Gooi en Vechtstreek. De bevolking van Laren en Blaricum was al mordicus tegen en kwam nog meer in opstand. De gemeente  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Bol an (33)

19 sept.-  Toen ik in het najaar van 2001 werd gevraagd de politieke arena van Laren te betreden, vroeg ik mij af of ik het wel kon. Een afweging die altijd mijn drijfveer is geweest.  Ik begon na te denken hoe ik de Laa  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]