Hoofdpijn of gezichtsverlies

23 nov.- De inwoners hebben er niets aan: het voortdurende gepraat over het opheffen van hun gemeente. Voorstanders vinden dat het nodig is omdat een grote gemeente betere prestaties levert. Op zichzelf is dat waar, maar de taak is ook moeilijker: meer diverse gemeenschappen moeten bediend worden met geharmoniseerd beleid. Het leidt tot beleidsregels met tal van uitzonderingen en verfijningen.

Zelfstandige gemeenten hebben dat niet nodig. Gemeenschap en gemeente vallen beter samen, waardoor ze de zaken vrij gemakkelijk regelen op een manier die passend is. Om een voorbeeld te geven: Eemnes heeft een evenemententerrein naast een stiltegebied, in Laren wonen er veel meer mensen op korte afstand van Plein 1945. Beide situaties vragen om beteugeling van geluid en het aantal evenementen. Maar vanzelfsprekend heeft Eemnes andere regels gekozen dan Laren. De doelen zijn gewoon anders. Een gefuseerde gemeente zou meer algemene uitgangspunten kiezen, met tal van uitwerkingsregeltjes. Alleen maar om te zorgen dat je maatregelen neemt om omwonenden te beschermen in het ene geval en een stiltegebied beschermt in het andere. Het kan, maar het wordt al gauw abstract en lastig leesbaar.

Provincies hebben een stuk minder te doen dan vroeger. Steden en regio’s worden belangrijker, provincies onbelangrijker. In Utrecht focust de provincie daarom op kerntaken. In Noord-Holland is men op fusiesafari gegaan; sinds enige tijd kun je die als provincie van bovenaf opleggen.

Het is de bedoeling dat je dan gaat bekijken wat de gemeentes vinden van een eventuele opschaling. In de wet staat dat dat een half jaar mag duren. In Eemnes ging de gemeenteraad intensief van gedachten wisselen met de inwoners onder de noemer ‘Toekomst Eemnes’. Of het nou op straat was, in twee enquêtes of op de slotavond: de weerzin tegen een fusie met Huizen, Blaricum en Laren was vrij massief. In de andere dorpen was de dialoog met inwoners wat kleiner van opzet, maar ook daar was het enthousiasme overduidelijk gering.

Daar kwam bij dat hoewel er opnieuw een bureau bereid was gevonden om voor enkele honderden euro’s per uur op te schrijven wat de provincie graag wil horen -dat de BEL Combinatie kwetsbaar is- de mening van de inwoners anders is. Hun oordeel over dienstverlening en bestuur wordt elke twee jaar gemeten en online gezet. En wat blijkt: in alle drie de BEL-dorpen stijgt de tevredenheid niet alleen, hij is ook hoger dan in Nederland. Hoger dan in gemeenten van dezelfde grootte, hoger dan een gemeente als Hilversum, hoger dan landelijk gemiddeld.

De provincie Noord-Holland stelt daarom dan maar, dat de regio zichzelf niet goed vertegenwoordigt. De verdeeldheid in het Gooi is inderdaad bijna spreekwoordelijk, maar in Arnhem-Nijmegen, Twente en het noorden van Limburg zijn broedertwisten net zo gewoon. Alleen waar je één grote centraal gelegen gemeente hebt, werkt regionale vertegenwoordiging goed.

Niet iedereen kan zich misschien iets voorstellen bij regionale vertegenwoordiging; maar het gaat dan bijvoorbeeld om het aanboren van subsidies. Dat is inderdaad een beetje een donker bos, maar mijn klimaatcoördinator en ik vinden intussen aardig de weg. Het is nog niet rond, maar het heeft er alle schijn van dat er binnenkort miljoenen subsidie naar Eemnes komen rollen. Daar gaan we een innovatief energieconcept mee uitvoeren, dat nog nergens in Europa is toegepast. Onlangs praatten we er verder over met de universiteit van Göteborg. En de regio (zowel Eemland als het Gooi) volgen het project op de voet. Tegelijk zijn we in Eemnes zeer geïnteresseerd in de uitkomst van de gesprekken die Laren voert op het ministerie van Binnenlandse Zaken over objectgebonden financiering (een lening om je huis te verduurzamen, die aan het adres vast zit, en niet aan de persoon).

Waarmee ik alleen maar wil zeggen, dat de grootte van een gemeente helemaal geen belemmering hoeft te zijn. Je kunt altijd aan tafel komen, vooral als je wat komt brengen. Bestuurskracht, het woord dat mensen zo langzamerhand niet meer kunnen horen, is ook gewoon profiteren van samenwerking en vooral af en toe onbaatzuchtig iets toevoegen aan die samenwerking. Het bestaat, en het is geen synoniem voor ‘groot’.

Drie gemeenten in het Gooi – geen enkele gemeenteraad vond dat een oplossing voor enig probleem. Maak er dan een grote Gooistad van, was hier en daar te beluisteren. Toch is drie gemeenten het voorstel waar de provincie mee komt. Het past in een trend van afstandelijker, gelikter, professioneler. Mensen zoeken intussen iets anders: concreet, herkenbaar, dichtbij. Maar in de ‘groupthink’ van politici die bestuur verwarren met management, is groter hetzelfde als mooier. Dat vorming van drie gemeenten de eensgezindheid in het Gooi geen stap dichterbij brengt (het is de verdeeldheid van nu, aangevuld met extra zelfvertrouwen vanwege de omvang), dat boeit niet zo. Intussen betekent het natuurlijk ook gewoon gezichtsverlies om nu nog op de schreden terug te keren.

Maar wordt het makkelijk voor Haarlem? In Laren wordt daar openlijk aan getwijfeld. De provincie heeft nog geen herindelingsadvies opgesteld, maar voor tijd gespeeld. Pas in september 2018 zal dat advies er liggen. Gedeputeerde Staten heeft daar een vreemd argument voor gegeven: de nieuw gekozen raden in Huizen, Blaricum en Laren moeten zich kunnen uitspreken. Het wordt straks extra merkwaardig om dan opnieuw niets te doen met de zienswijzen. In Laren en Blaricum gaan de komende verkiezingen als gevolg van deze manoeuvre vooral over fusie met Huizen of zelfstandigheid. De voorstanders van zelfstandigheid winnen. Waarna de zienswijzen van de nieuw gekozen raden waarschijnlijk net zo serieus genomen worden als die van de vorige: met wat gemompel over gebrek aan eensgezindheid eindigen ze in een zwart kratje of een blauwe container. Gebruik het dan niet als smoes voor dit uitstel, zou je denken.

Het dossier wordt op deze manier niet zo heel goed opgebouwd in Haarlem. Urgentie is er niet, want de dorpen staan er financieel prima voor en zijn door Deloitte bestuurskrachtig bevonden. De bevolking ziet het niet zitten, de huidige gemeenteraden niet en de volgende raden al helemaal niet waarschijnlijk. En het oprekken van de procedure (detail: dat is niet conform de wet) schaadt de belangen van de dorpen, ook van Eemnes. Langdurige onzekerheid is niet goed voor het elan in de organisatie. In de wandelgangen van het gemeentehuis hoorde ik al iemand zeggen dat het onderhand de provincie is die gebrekkige bestuurskracht laat zien.

Haarlem heeft wel de rugdekking op het ministerie. Maar de herindeling in het Gooi kan toch een hoofdpijndossier worden. 1/1/22 zou de meest logische ingangsdatum zijn; al heeft Noord-Holland het nog hoopvol over op zijn vroegst 1/1/21. Tegen die tijd is Remkes zijn bureau aan het opruimen. Al in 2019 komt er een nieuw college van gedeputeerden. Er zijn in maart 2021 ook verkiezingen voor de Tweede Kamer. Het wetsontwerp voor de herindeling kan controversieel worden verklaard. Persoonlijk hoop ik dat na 2019 de coalitie nog een meerderheid in de Eerste Kamer heeft, maar zeker is het niet.

Al die wisselingen van de wacht kun je normaal gesproken prima overleven, maar niet als je zo tegen alles en iedereen ingaat. Er is draagvlak nodig. Elke verkiezing is een moment dat politici geneigd zijn de meeste mensen hun zin te geven. En de meeste mensen begrijpen niet waar fuseren goed voor is.

Het doordrukken aan de ene kant, de tegenwerking aan de andere kant kost kracht en energie, maar brengt geen beweging. De beruchte Sumoworstelaars. De inwoner heeft er weinig aan. Die wil best enquêtes invullen en een keertje komen opdraven voor een debatavond over de bestuurlijke toekomst; maar hij wil natuurlijk eigenlijk vooral goed beleid, goede dienstverlening. Elk uur dat gepraat wordt over opschaling is verspild, als straks toch blijkt dat het tot iets teveel hoofdpijn lijdt om door te zetten. En dat is gewoon erg jammer.

Eemnes maakt geen deel uit van de ARHI, maar wordt wel geraakt. Een ambtelijke samenwerking met Baarn wordt nu afgetast vanuit de inhoud: zaken als omgevingswet, asbestwetgeving en afkoppelen van aardgas kun je samen gaan tackelen. Iedereen die zegt dat je dat proces ook had kunnen inzetten zonder Haarlems machtsdenken, heeft natuurlijk gewoon gelijk.

De fractievoorzitter in Huizen van mijn partij, Paul Lekkerkerker, stelde in een lange mailwisseling over de brief van de provincie voor om het gewoon maar weer over de energietransitie en sociale woningbouw te gaan hebben. Een beetje zoals de Loesje-poster: wat als het oorlog wordt en niemand gaat er heen. Als men in Haarlem hoofdpijn verkiest boven gezichtsverlies, dan moet dat maar; intussen moeten we ons in 2018, 2019, 2020 en 2021 gewoon druk maken over wat goed is voor het dorp, zoals we gewend zijn. Dat leidt vast ook tot stukjes met een meer aanvaardbare leestijd. Dank voor het geduld!  Bron: Niels Rood op persoonlijke titel

 



Ga terug

Publicatie datum: 23-11-2017

[Laren in beeld]

[Column]

Ruime voldoendes voor Laren!

12 dec.- In Friesland zijn op 22 november gemeenteraadsverkiezingen geweest voor de uitgebreide herindelingen die daar per 1 januari 2018 aan de orde zijn. Een van de betrokken burgemeesters zei: ‘Zelfstandigheid kan alleen blijven bestaan als een  Lees verder

[Kijk op Laren]

Een modern monument

16 dec.- Reusachtig, pompeus en weinig elegant maar wel enorm nadrukkelijk aanwezig. Rij een tamelijk willekeurige plaats als Barneveld, Barendrecht, Bakel of Baarlo in en je stuit bijna altijd op een pand met de allure van een postmodern mausoleum. Het is dan bijna zonder uitzondering het pand van de lokale Rabobank. In héél zeldz  Lees verder

[Het weer in Laren]

4°Cma
2,5°Cdi
2°Cwo
2,5°Cdo

[Opinie]

Larens Behoud-voorzitter Timo Smit: 'Gemeentelijke fusies zijn briljante mislukking'

8 dec.- Larens Behoud heeft donderdag 7 december uitgeroepen tot de Dag van de Briljante mislukkingen. "Een mooi initiatief om foute beslissingen, verkeerde inschattingen, aannames die totaal anders u  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Het was zo vertrouwd!

16 dec.- Mijn duifje is weggevlogenDoor een gat in het dakWaar vele jaren er voorHet stenen duifje bleef kijkenNaar mensen die er langs liepenZomaar kijkend naar zomaar een oud boerderijtjeNaar een gekromd dakDat was het gebruikEen boom deed daar zijn bestEn hield het dak en riet op zijn plekVerbouwen maar, de container is nog niet volMet de restanten van jarenlang woongenotLangs lopen kijken naar een nieuw te bouwen huisIn een straat zonder mestgeurEen huis met een andere grandeurTekening en tekst : Hans Houtkamphanshoutkamp@live.nl  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]