Gedeputeerde Elisabeth Post VVD toe aan nieuwe uitdaging

22 apr.- Ze was een decennium lang misschien wel hét gezicht van de Noord-Hollandse politiek. Maar ondanks het feit dat gedeputeerde Elisabeth Post (VVD) toe was aan een nieuwe uitdaging had ze een zetje in de rug nodig om te solliciteren bij Transport en Logistiek Nederland (TLN). ,,Als vrouwen hebben we niet veel geleerd van Pippi Langkous.’’

Bij TLN wordt Elisabeth Post de opvolger van Arthur van Dijk, de nieuwe commissaris van de Koning in Noord-Holland. Op het moment dat ze door een bureau werd benaderd, was ze nog niet bezig met een andere baan. ,,Ik had er weleens over nagedacht wat ik zou gaan doen als ik iets anders zou moeten gaan doen. Als je in de politiek zit kan het heel snel afgelopen zijn.’’

,,Maar ik had vooral bedacht wat ik niet wilde doen. Ik wilde geen burgemeester worden en wilde niet naar de Kamer in Den Haag of naar Europa. En ik ben ook niet meer geschikt om een marketingplan te maken voor Unox-soepballetjes omdat ik de maatschappelijke meerwaarde daarvan niet meer geloofwaardig voor het voetlicht kan brengen.’’ Ook is ze naar eigen zeggen niet geschikt voor de ’zachte sector’. ,,Je had mij ook niet de portefeuille jeugdzorg moeten geven. Daar wordt de wereld niet beter van en ik ook niet.’’

Post solliciteerde pas nadat ze was benaderd. ,,Ik heb het hier met een aantal vrouwen over gehad en we kwamen tot de conclusie dat we niet veel geleerd hebben van Pippi Langkous. Die zei: ’Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan’. Maar als wij een profiel lezen en er staan zeven kwalificaties op waaraan we voldoen en drie die we niet hebben dan denken wij dat wij er niet geschikt voor zijn. Mannen denken heel anders.’’

Turbulent

Post trad aan als gedeputeerde in een turbulente periode. Het college met onder meer Ton Hooijmaijers was net gevallen vanwege de verdwenen miljoenen euro’s die bij de IJslandse bank Landsbanki waren uitgezet. En niet veel later moest Post commissaris Harry Borghouts maandenlang waarnemen toen die plotseling aftrad.

,,Wat je merkte was dat de organisatie ontzettend kopschuw was. Mensen waren bang om fouten te maken. Ik heb altijd tegen mijn mensen gezegd: ’Ik vind het niet erg als je fouten maakt, maar maak dezelfde fout niet twee keer en vertel het me als je een fout maakt en ga het niet zitten verdoezelen’. Door alles wat er gebeurd was, was de creativiteit uit de organisatie gehaald. Nu pas begint het te komen dat er weer minder veilige voorstellen langskomen.’’

Vlaggetje

Een vlaggetje op haar bureau herinnert nog aan de Landsbanki-affaire. ,,We hadden goede adviseurs en wij hebben als college de beslissingen genomen die er voor hebben gezorgd dat al het geld terug is gekomen. Op de dag dat bekend werd dat de banken omvielen, is door de provincie overal in Europa beslag gelegd. Dit heeft de toenmalige minister van Financiën Wouter Bos laten vernietigen omdat de provincie volgens hem voor zou kruipen. Dit besluit is later door de rechter vernietigd want waarom zou belastinggeld van het Ministerie van Financiën belangrijker zijn dan belastinggeld van de provincie? Wij wilden graag samenwerken met het ministerie, maar dat is tegengewerkt door het Rijk. Daar snap ik tot de dag van vandaag niets van! Dit heeft de verhoudingen lange tijd ook behoorlijk beïnvloed.’’

Door alles wat er gebeurd was, moest Post een keuze maken tussen de portefeuille ruimtelijke ordening - waar ze ervaring mee had - en financiën. ,,Mijn vader heeft mij geleerd dat als je ooit moet kiezen tussen werk en je liefde dat je moet kiezen voor je liefde want dat werk komt wel. Daarom heb ik gekozen voor financiën. Ik ben gek op cijfertjes, heb daar ook een goed geheugen voor en vond het maken van een begroting altijd hartstikke leuk. Mobiliteit kreeg ik erbij. Nu is verkeer voor een groot deel ruimtelijke ordening. Je timmert letterlijk en figuurlijk aan de weg. Het is absoluut een liefde geworden.’’

Hufterigheid

Als gedeputeerde mobiliteit was ze er ’s nachts bij toen de A4 werd afgesloten omdat er een fietsbrug moest worden geplaatst. ,,Uiteindelijk was het werk in zeven minuten geklaard. Dat vond ik een dijk van een prestatie.’’ Maar Post werd overvallen door de reacties van automobilisten die zeven minuten moesten wachten. ,,Als je ziet wat de wegwerkers naar hun hoofd kregen gesmeten. Niet alleen scheldwoorden, maar ook lege en volle bierflesjes en spuug. Die verhuftering is niet normaal! Ik zie het ook gebeuren bij onze weginspecteurs. Die zijn dan bezig om de plek van een ongeluk veilig te stellen. Maar andere weggebruikers brengen door hun gedrag onze inspecteurs en overige weggebruikers in gevaar. Ik vind dat onbegrijpelijk. Die hufterigheid is de afgelopen tien jaar een stuk erger geworden!’’

Op social media kreeg Post regelmatig veel over zich heen. ,,Iemand heeft tegen mij gezegd dat als het vaak genoeg gebeurt, je wel eelt op je ziel krijgt. Maar ik wil niet immuun zijn voor kritiek. Ik vind het waardevol om kritiek te krijgen, maar ik kan weleens moeite hebben met de vorm waarin dat gebeurt. Wat ingewikkeld is dat mensen denken dat ik hier zit omdat ik zelf dingen wil doordrukken, dat het een privéhobby is van Post. Dan snap je niet hoe het werkt. Voor alles waar geld aan wordt uitgegeven, heb ik toestemming nodig van Provinciale Staten en die krijg ik pas als Gedeputeerde Staten hebben besloten dat ik een voorstel mag doen.’’

Impact

,,Ik had wel een portefeuille met onderwerpen die een enorme impact kunnen hebben op mensen. Ik kan me heel goed voorstellen dat mensen er niet op zitten te wachten dat er een verbinding tussen de A8 en de A9 komt of dat er een Duinpolderweg komt als zij aan het tracé wonen.’’

,,Ook omdat ik de onderhandelingen heb gevoerd over de coalities, heb ik altijd de verantwoordelijkheid gevoeld om deze langs alle klippen en rotsen te sturen, zodat je met elkaar de eindstreep haalde. Wat helpt is dat je een bepaalde relatie met de mensen die de coalitie vormen, hebt opgebouwd. Als je elkaar het succes niet gunt dan kom je er niet uit. Over de aanscherping van het beleid voor wind op land hebben we pittige discussies gevoerd.’’

Met pijn in het hart neemt ze afscheid van de mensen op het provinciehuis. ,,Ook zijn er dossiers waarvan ik het jammer vind dat ik het eind er niet meer van meemaak. De sluis in IJmuiden wordt pas in 2021 opengesteld. Ook had ik graag de A8/A9 en de Duinpolderweg nog een paar stappen verder geholpen. Ik hoop dat dit alsnog gebeurt omdat ik er rotsvast van overtuigd ben dat het voor de economie van Noord-Holland onontbeerlijk is dat die wegen er komen. Gelukkig zijn er bij TLN ook dossiers waar ik met mijn vingers aan mag zitten.’’

Bron: Gooi en Eemlander




Ga terug

Publicatie datum: 22-4-2019

[Laren in beeld]

[Column]

Een lange, hete zomer

13 juli.- Elsevier heeft Laren op de tweede plaats gezet als fijnste plaats van Nederland om in te wonen.Het gemeentebestuur is daar met recht trots op, in het volle besef dat we dat allemaal s  Lees verder

[Kijk op Laren]

Hoe zou Annie Schrijer-Pierik dat nou opgelost hebben?

13 aug.- Dat vroeg ik mij afgelopen weekeinde af, toen ik een gesprek aan het uitwerken was, dat ik kort geleden had met  Dirk Jan Hildebrand.Inzet was het op voorhand al té leuke Foodtruck Festival van Le Bocque. Maar zeker ook over  Lees verder

[Het weer in Laren]

18°Czo
22,5°Cma
26°Cdi
27°Cwo

[Opinie]

Narcostaat

19 aug.- Nederlandse jongeren nemen grote risico’s door op festivals in het buitenland drugs te gebruiken of te verkopen, meldt de Telegraaf.  In tegenstelling tot het lankmoedige Nederland, wordt in andere landen namelijk wel streng  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Bol an 81

21 aug.-  De afgelopen week trok ik weer eens mijn wandelschoenen aan voor een ‘retourtje’ Lage Vuursche. Ik was vooral benieuwd naar de bloeiende heide en of er al iets te plukken viel van de bramenstru  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]