Poffeltjes eten

18 juli.- 

'Hoe oud ben jij?'

Het kleine jongetje keek mij, na zijn vraag, peinzend aan. Alsof hij het antwoord zelf al aan het ontdekken was.

'Nou, wat denk je?' vroeg ik hem.

Hij draaide zijn hoofd naar links en keek naar zijn, zoals later bleek, opa, die bij het raam van de trein coupé zat.

Ze waren met z'n tweeën in Amersfoort ingestapt.

'Mijn opa is al heel oud,' begon het jongetje als een waar diplomaat.

Hij keek nog eens en zei toen iets te enthousiast: 'Jij bent veel ouder. Ik denk honderd!'

Zonder iets te laten merken, keek ik voorzichtig in het raam naar het gezicht waar ik nu toch wel eens een beetje aan gewend zou moeten zijn.

Honderd vond ik wel wat overdreven.

De sproetenkop had wel een punt.

Maar hij was nog niet klaar met mij.

'En waar ga jij naar toe?'

Ik antwoordde: 'Eerst met deze trein naar Hilversum en dan op de fiets naar Laren.'

Hij schoot naar zijn opa en riep loeihard door de stiltecoupé: 'Opa!!! Hij gaat ook naar Laren! Wij ook toch?'

'Ja,' zei de opa die er zichtbaar al een hele dag op had zitten met het bijdehandje.

Hij keek in mijn richting: 'We zijn naar de dierentuin geweest.'

Het woord dierentuin veroorzaakte een adrenaline reactie bij het jongetje, die in sneltreinvaart al zijn hoogtepunten van de dag op ging noemen.

Het enthousiasme was even leuk als aanstekelijk.

'Meneer, mag ik u er op wijzen dat u in een stiltecoupé zit,' hoorde ik plotseling en ik keek recht in het gezicht van het type 'liever quinoa dan een biefstuk'. Groene Amsterdammer in haar hand en een kop vol chagrijn.

'Oh, neemt u ons niet kwalijk,' zei ik de schuld op mij nemend voor dat kleine ventje, terwijl opa gierend van de lach tegen het raam gekleefd zat.

Ik fluisterde naar de jongen: 'En wat ga jij in Laren doen?'

Hij had de boodschap begrepen en op samenzweerderige toon fluisterde hij terug: 'Poffeltjes eten.'

Ik zei: 'Poffertjes eten!'

'Ja, zei het ventje: 'Poffeltjes. die vind ik lekker.

Opa knikte in mijn richting. 'We gaan elke maand ergens heen samen. Maar hij wil altijd eindigen bij de poffertjeskraam in Laren.'

Station Hilversum.

We liepen samen het perron af.

Het ventje keek mij nog een keertje aan en zei: 'Ga jij echt op de fiets?'

Ik zei: Ja, en ik ben er eerder dan jij.'

'Kan jij nog wel fietsen dan?' besloot hij even bijdehand als hij was begonnen.

 

 

Bron: Wim Jordaen

   
 
 
 
 
 
 
 
 
 



Ga terug

Publicatie datum: 18-7-2019

[Laren in beeld]

[Column]

Een lange, hete zomer

13 juli.- Elsevier heeft Laren op de tweede plaats gezet als fijnste plaats van Nederland om in te wonen.Het gemeentebestuur is daar met recht trots op, in het volle besef dat we dat allemaal s  Lees verder

[Kijk op Laren]

Hoe zou Annie Schrijer-Pierik dat nou opgelost hebben?

13 aug.- Dat vroeg ik mij afgelopen weekeinde af, toen ik een gesprek aan het uitwerken was, dat ik kort geleden had met  Dirk Jan Hildebrand.Inzet was het op voorhand al té leuke Foodtruck Festival van Le Bocque. Maar zeker ook over  Lees verder

[Het weer in Laren]

17°Czo
17,5°Cma
19,5°Cdi
18,5°Cwo

[Opinie]

Jan Modaal zit klem

13 juli.- Volgens De Telegraaf hebben mensen met een modaal inkomen de afgelopen jaren hun vaste lasten flink zien stijgen. Ze komen steeds meer in de gevarenzone. Dan zijn er nog 3 miljoen gepensioneerden waarvan de oude  Lees verder

[Nieuws uitzendingen]

  • Bekijk video beelden van de NOS op nos.nl
  • Bekijk video beelden op RTV NH
  • Bekijk video beelden op de website van Radio 6 FM TV

[Schetsen van Laren]

Bol an 80

15 aug.- Een van mijn favoriete radioprogramma’s is de Taalstaat op NPO Radio 1. Bijna iedere zaterdagmorgen tussen 11.00 uur en 13.00 uur luister ik met het grootste plezier thuis of in de auto hoe dorpsgenoot Frits  Lees verder

[Volg Larens Behoud op]